Erkeklerin kalça büyüklüğüne bakmaksızın, optimum bel kıvrım açısına sahip kadınları tercih ettikleri görüldü.
Teksas Üniversitesi’nin yaptığı bir psikoloji çalışması; modern erkeğin bel kıvrımına sahip kadınlar tercihini, tarih öncesi etkilere ve evrimsel sürece dayandırarak bugünün güzellik standartlarına yeni bir ışık tutuyor.
Evolution and Human Behavior ‘da yayınlanan çalışmada; erkeğin eş seçiminde, kalçadan itibaren 45.5 derecelik bir kıvrımın kadın atalarda gebelik durumlarına yönelik daha iyi bir destek sağlayan “teorik olarak bel kıvrımının optimal açısına” sahip kadınları tercih ettikleri araştırıldı.
Teksas Üniversitesi’nde psikoloji profesörü olan David Buss, “Araştırmanın ilginç olan kısmı; insan morfolojisinin -burada bel kıvrımı oluyor- cinsel farklılıklarının özellikleri arasındaki sıkı ilişkiye ve evrimleşmiş çekicilik standartına dair bir başka bilimsel açıklama getiriyor oluşu. Bu da güzelliğin tamamen rastgele olmadığına ya da sosyal bilimlerde yaygın olarak inanılan “güzellik görecelidir” yaklaşımına dayanmadığına yönelik önemli deliller sunuyor ve aksine mantıksal bir uyuma sahip olduğunu destekliyor” diyor.
Erkeklerin en çekici bulduğu görüntü, optimum 45 derecelik bel kıvrımı
Bilimfili'nde "Erkeğin; Kadında Belirli Bir Vücut Tipini Seçmesinin Evrimsel Kökleri Var" başlığıyla yer alan habere göre, araştırma iki çalışmayı içeriyor. İlk olarak kadınların bellerindeki mevcut kıvrımı etkileyen omurlarla ilgili önemli bir özellik olan omursal kıvrıma bakıldı. Yaklaşık 100 erkek doğal spektrumda değişen omur kıvrımlarını gösteren; üzerinde oynanmış bazı görüntülerin çekiciliklerini oyladılar. Erkeklerin en fazla ilgi çekici buldukları görüntüler sonucu kadınların optimum bel kıvrımı 45 derece olarak varsayıldı.
Araştırmacılardan David Lewis,“Bu omur yapısı kadının hamile olduğunda vücut ağırlığını kalçası üzerinde dengelemesinin bir sonucu olabilir. Bu kadınlar; hamilelik sürecinde yiyecek arama noktasında daha aktif olarak yer alabileceklerdi ve omursal rahatsızlıklardan daha az etkileneceklerdi. Dolayısıyla; bu kadınları tercih eden erkek; seçtiği eşin kendi çocuğunu daha iyi bakabileceğini ve herhangi bir sakatlanma olmadan birden fazla hamilelik dönemi olabileceğini düşünür” diyor.
Erkekler kalça büyüklüğüne bakmaksızın, optimum bel kıvrım sahip kadınları tercih ediyor
İkinci çalışma ise; erkeklerin bu açıyı tercih etmelerinin sebebinin; bunun geniş kalçaları ortaya çıkardığı mı; yoksa gerçekten de omurların sahip olduğu bu açının kendisine mi dayalı sorusuna yönelikti.
Yaklaşık 200 erkeğe; değişik kalça büyüklüğü olan ancak omursal bükülmenin 45.5 derece olduğu kadınların görüntüleri gösterildi. Araştırma sonucunda; erkeklerin, kalça büyüklüğüne bakmaksızın, optimum bel kıvrım açısına sahip kadınları tercih ettikleri görüldü.
Makalenin yazarlarından Eric Russell; bu durumun erkeklerin, kalça ağırlıklarını dengeleyen belirli bir omursal kıvrım açısı gösteren kadınları tercih ettiklerini gösterdiğini söylüyor. Bu morfoloji ve erkeklerin buna bağlı psikolojik seçimi binlerce yılı aşkın bir evrimle ortaya çıkmış olabilir.
Lewis, “Çekicilik ölçülerimizi içeren, evrimsel süreç ile modern insanın psikolojisi arasındaki bu sıkı uyum; evrimsel yaklaşımın, yalnızca doğal bilimlere dair bilgimizi genişletme noktasında değil aynı zamanda sosyal bilimlere dair bilgimizi de genişleten bir kullanışlığa sahip olduğunun altını çiziyor” diyor.
KAYNAK
Amerikan Psikoloji Cemiyeti tarafından yapılan araştırmalara göre, evli kadınlar bekar kadınlara kıyasla yüzde 33 daha stresli.
Kronik stresin kişinin bedensel ve ruhsal bütünlüğünü tehdit ettiğini söyleyen Uzman Psikolog Selin Karabulut “Stres her yaştan insanı etkileyen bir durum ancak kronik stres diyebilmemiz için belirli bir yaşın üzerinde ve en az bir yıl aynı koşullarda bulunuyor olmak gerekiyor. Amerikan Psikoloji Cemiyeti’nin yaptığı araştırmalara göre kadınlar, özellikle de evli kadınların stres düzeyi bekar kadınlara göre yüzde 33 daha fazla” açıklamasında bulundu.
Kronik stres, yaşamın bir bölümünde veya yaşam boyu maruz kalınan travmaların yoğun çaresizlik, çözümsüzlük hissi ile birlikte yaşanması, sonucunda da kronikleşen bir endişe, korku ve panik hali.
Bazı kişilerin strese ve stresin olumsuz etkilerine daha yatkın olduğunu belirten Uzman Psikolog Selin Karabulut “Bu kişiler yaşadıkları olaylardan çok daha çabuk ve çok daha fazla olumsuz etkilenirler. Yapılan araştırmalar madenci, polis, gardiyan ve gazetecilerin, stresi daha çok deneyimlediklerini bildiriyor. İkinci sırada ise diş hekimi, doktor, hemşire gibi sağlık çalışanları bulunuyor” dedi.
Kadın ve erkekler strese farklı tepki veriyor
Stresle başa çıkma yolları ve kronik stresten kurtulmanın tedavisi stres faktörlerinin ne olduğuna, kişinin stresi nasıl yaratıp nasıl algıladığına ve işlevselliği nasıl etkilediğine göre farklılıklar gösterdiğine Uzman Psikolog Selin Karabulut “Bazen psikiyatrik ilaçlar kullanmak gerekebilir, artan kaygıyı azaltmak için psikoterapötik yöntemler fayda sağlayabilir.
Bunun dışında düzenli egzersiz yapma, dengeli beslenme, doğal yaşam ve stres faktörlerinden uzak durma oldukça önem taşır. Yapılan araştırmalar strese verilen tepkinin kadın ve erkeklerde farklı olabileceğini bildirir nitelikte.
Evli kadınlar daha stresli!
Özellikle ağlama-ağlayacak gibi olma kadınların yüzde 44’ü tarafından verilen bir tepki iken erkeklerin sadece yüzde 15’i bu tepkiyi veriyor. Evli kadınların stres düzeyi bekar kadınlara göre yüzde 33 daha fazla” şeklinde konuştu.
Stresi önlemek için neler yapılabilir?
KAYNAK
- Strese sebep olan durum, kişi veya işlerin tespit edilmesi
- Aşırı miktarlardaki endişe ve hırslardan uzak durmak
- Benzer durumlarda daha önceden işe yaramış stratejilerin gözden geçirilmesi
- Uzak durmak
- Uzak durulamıyorsa yol-yöntem değiştirmek. Aynı şekilde davranarak farklı sonuçlar beklememek
- Zaman, iş gücü ve para kaybı olan işlerden uzak durmak
- Sadeleşmiş bir yaşam sürmek
- Hayatı kolaylaştırıcı ip uçları elde etmek ve bunları uygulamak
- Beden sağlığımıza da özen göstermek
- Düzenli egzersiz yapmak
- Kısa ve uzun vadeli hedefler belirlemek, plan yapmak
- Günlük rutinin dışına çıkabilmek, mümkünse doğala yakın yaşayabilmek
- Sevgiyi yaşamak, artırmak ve paylaşmak
Çocuğunuz arkadaşlarını ısırıyorsa sebebi dikkat çekme isteği olabilir. Çocuklar özellikle arkadaş ortamında, anne babanın başka çocuklarla ilgilenmesini kıskanıp dikkatini kendi üzerine çekmek için arkadaşlarını ısırabilir.
Çocuğunuz arkadaşlarını ısırıyorsa bu ne anlama gelir?
Psikolog Levent Erdem, anne babalara uyarılarda bulundu. "Çocuğunuz arkadaşlarını ısırıyorsa sebebi dikkat çekme isteği olabilir" diyen Erdem, Çocukların özellikle arkadaş ortamında, anne babanın başka çocuklarla ilgilenmesini kıskanıp dikkatini kendi üzerine çekmek için arkadaşlarını ısırabileceğini, 2 yaşından büyük çocuklarda bunun mutlaka dikkatle takip edilmesi gerektiğini söyledi.
2 yaşından daha büyük çocuklarda görülen ısırma davranışının altında duygusal ve çevresel nedenler yatabileceğinin altını çizen Erdem, "Isırma davranışın altındaki nedenin araştırılması gerekir. Örneğin, çocuğun sıkıldığı aktiviteleri çok yapmak, bir alışveriş merkezinde tüm günü geçirmek ve çocuğa alışkın olmadığı koku, ses ve diğer uyarıcılara maruz bırakmak.
Bu durumda çocukta bir enerji birikmesi olacak ve bunu boşaltmak isteyecektir. Isırma bunun bir davranışsal sonucu olabilir. Veya memnun olmadığı başka bir durum, anne babanın aşırı hassasiyet göstermesi ve çocuğun bunu bir dikkat çekme davranışı yapması da karşılaşılan bir durumdur” şeklinde konuştu.
"Çocuğunuzun enerjisini harcamasına izin vermelisiniz"
Bu ve benzer enerji birikmesi, sıkılma, dikkat çekme isteği durumlarında duygularını dışa vuran çocuklara nasıl yaklaşmak gerektiğinin de önemli olduğunu vurgulayan Erdem, şöyle devam etti:
"Önce sakin olun ve sinirlenmeyin, bağırmayın tepkilerinizi kontrol edin. Bu sırada çocuğu da sakinleştirin. Ona sarılmak iyi bir yaklaşım olabilir. Sonuçla yüzleştirin. Davranışın güzel ve uygun bir davranış olmadığını söyleyin. Davranışın sonucunu söyleyin. Örneğin, 'Isırdığın arkadaşının canı çok acır, senin de canın acıdığında nasıl olduğunu hatırla. Arkadaşlarının canını acıtmak güzel bir davranış değil' gibi bir cümle söyleyebilirsiniz.
Ceza vermek yerine anladığınızı hissettirin. Çocuğu özellikle arkadaşlarının içinde rencide edecek doğrudan cezalardan uzak durun. Örneğin 'Bu kadar sinirlenecek durumu bana da söyler misin? Sana yardım etmek istiyorum.' gibi bir cümle söyleyebilirsiniz. Konuşturun ve çözüm üretin. Anlatmasını isteyin neler olduğunu ve neden sinirlenip ısırdığını. Bunu kısaca anlatmasını sağlayın.
Arkadaşını “oyuncağını aldı diye” ısırdıysa ona çözüm önerisi sunun. Örneğin 'Mehmet bu durumda arkadaşını ısırmak yerine oyuncağını vermek istemediğini söylesen daha iyi olur.' Önlem alın. Çocuğunuzun enerjisini harcamasına izin verin, çok sıkıldığı ortamlara uzun süre maruz bırakmayın, küçük ve basit konularda kendi seçimini yapmasına fırsat tanıyın. Çocuğunuzun ısırma davranışını durduramıyorsanız bir gelişim psikoloji uzmanına başvurmanızda yarar vardır, unutmayın.”
Aynı anda birçok işi yapmak bir yana, kolayca dikaktimizin dağılması ve kesintiye uğrama alışkanlığımız beynimizi oumsuz etkiliyor.
1990'larda anlık mesajlaşma popüler olduğunda Judi Wineland pek hoşnut değildi. Sohbet pencerelerinin sürekli açılması günlük işlerini zorlaştırıyordu. Ama bu mesajlaşmanın ofisteki diğer çalışanları, özellikle gençleri etkilediği söylenemezdi.
"Bu gençlerin aynı anda birçok işi yaptığını gördükçe acaba bende bir sorun mu var diye merak etmeye başladım" diye yakınıyor ABD'de iki seyahat şirketi işleten Wineland.
Ama aynı anda birçok iş yapamamasının avantajı olduğunu, bu şekilde şirketi daha iyi yönettiğini fark etmişti.
İş günümüz e-posta, cep mesajları, toplantılar, yardıma ihtiyacı olan iş arkadaşları gibi sürekli kesintiye yol açan şeylerle doludur. Birçok şirket açık ofis gibi yöntemlerle bizleri anında gelişen diyaloglar ortamına iter ve aynı anda birçok işi yapmaya teşvik eder.
Fakat birçok araştırmacı aynı anda birçok iş yapmaya çalışmanın verimi düşürdüğünü söylüyor. Bir tek iş üzerinde yoğunlaştığımızda daha fazla iş yapıyoruz.
Çünkü beynimiz bir anda bir iş yapacak şekilde donanımlıdır. Aynı anda birçok işi yaptığımızı düşünsek de aslında böyle olmamakta, beynimiz sürekli bu işler arasında gidip gelmektedir.
Bu ise beyni yormakta, bilişsel becerisini düşürmektedir. 2007'de yapılan bir araştırma, çalışmaların üç dakikada bir e-posta vb. vesilelerle sürekli kesintiye uğradığını ortaya koydu. Bu şekilde kaybedilen zaman, yaratıcılık azalması, hata ve yorgunluk ise 50 bin çalışanı olan bir şirkete yılda 1 milyar dolara mal oluyor.
Texas Üniversitesinde Beyin Sağlığı Merkezi'nin kurucusu Dr Sandra Bond Chapman'a göre, aynı anda birçok işi yapmaya çalışmak yüzeysel düşünmeye, yaratıcılık eksikliğine, hatalara ve gereksiz bilgiyi eleyememeye neden oluyor. Çünkü beyin bir anda birçok iş yapacak şekilde donanımlı değildir ve bunu uzun süre yapmaya çalışmak stresi artırdığı gibi depresyona ve entelektüel kapasitenin azalmasına da yol açıyor.
Fakat aynı anda birçok iş yapmaya çalışmanın etkili olmadığına dair oldukça fazla veri olsa da eski alışkanlıklar yeni teknolojilerle birleştiğinde birçok işyerinde bu yöntem hakim olmaya devam ediyor.
California Üniversitesi'nden Dr Christine Carter bu yöntemin insanda sürekli meşgul ve üretken olma hissi yarattığı için tercih edildiğini düşünüyor. "Ofiste ne kadar çok zaman harcarsanız o kadar iyi işçisiniz gibi yanlış bir inanç hakim" diyor.
Carter bu inancın kaynağını, fabrika ve ofise giriş-çıkışın kart basma yöntemiyle yapıldığı sanayileşme döneminin dorukta olduğu günlere bağlıyor. O zamanlar insanlar eve dönünce işle bağlantıları kesilirdi. "Laptop ve e-postanın ortaya çıkmasıyla bu durum alt üst oldu" diyor Carter.
Chapman'a göre ise "teknoloji beynimizi sürekli kesintiye uğramaya alıştırıyor, yeni bir e-posta ya da sosyal medya mesajı geldiğine işaret eden sinyali bekler oluyoruz". Yani diğer bütün bağımlılıklar gibi, kesintilerin bize zararı olduğunu bildiğimiz halde kafamızı kurcalamaya devam ediyor.
Ancak Carter bile bilmesine rağmen, aşırı çalışma nedeniyle hastaneye düşünceye kadar aynı anda birçok iş yapma çabasına son verememiş.
"Toplum olarak dağınık beyin sendromundan mustaribiz" diyor 'Singletasking' (Tek İş Üzerinde Yoğunlaşma) kitabının yazarı Devora Zack. "Hem iş hayatımızda hem özel hayatımızda bu durum yaygın."
